Vaccinaties en solidariteit anno 2021

samenleving . zorg

26 november 2021

door: Sytse Faber

Om een gevleugelde vraag te citeren van een verbolgen nieuwtestamentische hogepriester: ‘Wat hebben wij nog getuigen van node?’ Drie maanden geleden concludeerden de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) en de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW) al dat het kabinet over de coronacrisis geen langetermijnvisie heeft en dat het daardoor steeds achter de feiten aanloopt. De waarschuwing viel op rotsachtige bodem, sorteerde geen effect. Dat zat er trouwens dik in.
Het denken op korte termijn en de verzotheid om mooi weer te spelen zit namelijk in de aard van het kabinet Rutte III. Het gelooft niet in doelen die uitstijgen boven politiek pragmatisme. Alle belangrijke dossiers schoof het voor zich uit. Het kijkt instinctief weg van problemen en anticipeert niet op eventuele vervelende scenario’s. Daarom belandt het volgens WRR en KNAW om de haverklap in de bezemwagen.

Veel te optimistisch
Een jaar geleden konden we pas als een van de laatste landen beginnen met vaccineren. Nu is het van hetzelfde laken een pak. Zes weken geleden speculeerde het kabinet veel te optimistisch dat we in november wel eens definitief van het Virus verlost zouden kunnen zijn. Hoera! De discipline in de samenleving vernevelde, evenals het gevoel van urgentie.
Nu zitten we met de brokken. Een record aantal besmettingen, ziekenhuismedewerkers die zich weer het snot voor de ogen moeten werken, het opnieuw op de lange baan schuiven van operaties in de reguliere zorg met alle (in)directe slachtoffers van dien.
Eerlijk is eerlijk, ook de spraakmakende witte jassen die niet uit talkshows zijn weg te slaan, dienen kritisch bevraagd te worden. Het is in de medische wereld algemeen bekend, dat de werkzaamheid van een vaccin gaandeweg begint te tanen.

Hyperindividualistische tijd
Waarom werd er niet indringend op gewezen dat het daarom een illusie is dat we ons met twee prikken uit de pandemie kunnen vaccineren? Waarom bleef onderbelicht dat in de loop van de tijd een toenemend aantal gevaccineerden besmet en besmettelijk wordt? Waarom riepen de medicijnmannen niet van de daken dat vooral bij ouderen, bij wie de antistoffen het snelst afnemen, een boosterprik een must is? Kortom, zaten politici en (tv-)medici niet te dicht op elkaars lip?
Het kabinet Rutte III is overigens een kind van onze hyperindividualistisch tijd, waarin solidariteit naar de achtergrond verdween en individueel zelfbeschikkingsrecht absolutistische trekken kreeg. Met de irrationaliteit van dien.
In de politiek is het een heet hangijzer of de overheid moet verbieden dat mensen, die helder van geest zijn en vinden dat hun leven voltooid is, de daad bij het woord voegen. Maar wie heeft het over de actuele triage in ziekenhuizen, waar artsen wegens capaciteitsgebrek moeten uitmaken welke patiënten een kans krijgen verder te leven en welke niet? Uit het novembernummer van Medisch Contact valt zelfs af te leiden dat alleen al een paar duizend hartpatiënten niet eens aan een ziekenhuisopname toekomen omdat bij voorbaat vaststaat dat de voor een operatie noodzakelijk ic-ondersteuning niet geboden zal kunnen worden.

Kritisch vraaggesprek
En er overheerst vaak besmuikt zwijgen over het feit dat een niet tegen corona gevaccineerde patiënt gemiddeld een dag of achttien een ic-bed bezet houdt en daarmee de plek blokkeert voor zo’n zes ‘reguliere’ patiënten voor wie een verblijf van twee à drie dagen op de intensive care voldoende is. Voor één het brood, voor een zestal de dood?
Of de gisteren voor drie (??) weken afgekondigde lockdown light voldoende soelaas zal bieden? Afwijzing door de Tweede Kamer is ondenkbaar. Kamerleden zijn immers ook verantwoordelijk voor de gevolgen van hun keuze. En dat betekent in dit geval onder andere dat het slagveld in de reguliere zorg nog groter zal worden.
Aan complotgelovigen is sowieso geen zalf te strijken. Maar ligt een kritisch vraaggesprek over naastenliefde anno 2021 niet in de rede met de theocratische SGP-voorman Van der Staay, die op de rem trapt bij aanmoedigingsmaatregelen van de overheid om zich te laten vaccineren tegen corona? Trouwens ook kerkelijke leidslieden, die een coronatoegangspas voor kerkgangers principieel verwerpen, moeten stevig aan de tand worden gevoeld. Hebben sowieso (nabestaanden van) gedupeerden recht op, lijkt me.

Deel dit artikel:

Geef een antwoord