Boodschap voor Poetin: handen af van Zelensky!

column

2 april 2022

opinie

door: Sytze Faber (lid Sociaal & Groen)

Het westerse kolonialisme is ingehaald door de tijd. Nu is het Westen zelf wereldwijd op zijn retour.
De landen, die in de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties weigerden de Russische invasie in Oekraïne te veroordelen, vertegenwoordigen bijna de helft van de wereldbevolking! Dat was slikken voor de Verenigde Staren en de Europese Unie.
De sancties die volgden op de invasie zijn een exclusieve westerse aangelegenheid. Ze worden toegepast door de Verenigde Staten, Canada, de Europese Unie, Australië en Japan. De rest van de wereld volstaat grotendeels met toekijken.
Het afkalven van het westerse aanzien heeft een aantal oorzaken. Belangrijk is dat het het Westen na de val van de Muur in 1989 compleet in de bol sloeg. Het meende, verblind door eigenwaan, dat de hele wereld vanzelf een democratie zou worden. Alleen een kwestie van tijd. Het sloot een doldriest monsterverbond met het neoliberalisme, dat de overheid verdacht maakt en de markt als heilige koe beschouwt.

Met name de Franse econoom Thomas Piketty beschreef hoe verwoestend deze ‘zondeval’ uitpakte. Door het ontbreken van beperkende overheidsmaatregelen werd bezit een zelfstandig verdienmodel. Rijken werden steeds rijker, kansarmen maatschappelijke muurbloempjes.

Een recent rapport van ons Centraal Planbureau (CPB) geeft een treffende illustratie. Het onderzocht wat de effecten zijn van de warwinkel van alle soorten belastingen, inclusief sociale premies, btw en accijnzen. De uitkomsten bevestigen opnieuw het gelijk van Piketty. Mensen met een smalle beurs zijn verhoudingsgewijs van hun inkomen verreweg het meeste kwijt aan belastingen (55 procent) en de superrijken verreweg het minst (21 procent).
Het neoliberalisme haalde de ziel weg uit veel westerse democratieën: de sterkste schouders dienen uit een oogpunt van solidariteit de zwaarste lasten te dragen. Het omgekeerde gebeurt sinds 1989.
Begrijpelijk dat velen met weinig of geen maatschappelijk perspectief een houding hebben van ‘geef mijn portie maar aan Fikkie’ en te biecht gaan bij (ultra)rechts populisme en verwante complottheorieën.
.
Dubbele moraal

Behalve de amputatie van de sociale ziel speelt ook een dubbele moraal de westerse democratieën flink parten.
President Biden brak – op zichzelf terecht – de morele staf over ‘de slager in het Kremlin’. Maar hoe geloofwaardig is dat als Amerikanen en Europeanen wel volop zaken doen met bijvoorbeeld tirannen uit Qatar en Saoedi-Arabië die evenmin willen weten hoe mensenrechten gespeld moeten worden? Logisch dat steeds meer landen de schouders ophalen als het Westen weer eens (hypocriet) met een opgeheven vinger zwaait.
Zie ook de parlementsverkiezingen van zondag in EU-land Hongarije.
Corruptie is er aan de orde van de dag. Er is geknoeid met kiesdistricten ten koste van de oppositie. Premier Orbán, een bewonderaar van Poetin, veroordeelde weliswaar de invasie in Oekraïne, maar daar hield het dan ook wel mee op. Russische propaganda en nepnieuws krijgen van hem volop de ruimte. In tegenstelling tot de oppositie in zijn eigen land, die wordt door hem gekoeioneerd en dwars gezeten waar het maar kan.
Als Orbán weer wordt herkozen is dat schaterlachen voor Poetin en een illustratie van de erosie van waarden in de westerse democratische wereld.
Het spreekt vanzelf dat het Westen een punt moet zetten achter het monsterverbond met het neoliberalisme, achter de eigen dubbele morele moraal en achter het van twee wallen eten door Orbán. Maar welke mensenrechten zijn onaantastbaar?
Wat Oekraïne betreft, zal het Westen Poetin duidelijk moeten maken dat het het niet zal pikken als de democratisch gekozen regering van Volodymyr Zelensky geslachtofferd wordt door Russisch geweld. Een voor iedereen herkenbare rode lijn.

Deel dit artikel:

Geef een antwoord